Η Ασπρούλα δεν ήταν απλώς ένα αδέσποτο σκυλάκι που βρέθηκε στο χώρο του σχολείου μας. Το σχολείο μας την υιοθέτησε με αγάπη και υπευθυνότητα. Έγινε κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Μαθητές και εκπαιδευτικοί την φροντίζαμε καθημερινά και της προσφέραμε αγάπη, τροφή και ασφάλεια. Η Ασπρούλα μας πρόσφερε μόνο χαρά και χαμόγελα.
Δυστυχώς, κάποιος/-οιοι της αφαίρεσαν άδικα και βίαια τη ζωή, την δηλητηρίασαν. Η Ασπρούλα δεν ενοχλούσε, δεν απειλούσε, δεν είχε φωνή για να ζητήσει βοήθεια. Είχε μόνο την εμπιστοσύνη ότι ο κόσμος γύρω της δεν θα της κάνει κακό.
Ο χαμός της μας προκαλεί μεγάλη θλίψη αλλά και αγανάκτηση. Πώς μια πολιτισμένη κοινωνία ανέχεται τέτοιες απάνθρωπες πράξεις απέναντι στους φίλους μας, τα ζώα;
Ως σχολική κοινότητα καταγγέλλουμε κάθε μορφή κακοποίησης ζώων και ελπίζουμε να μην επαναληφθούν παρόμοια περιστατικά.
Κάθε τέτοιο περιστατικό δεν αφορά μόνο τους φιλόζωους. Αφορά όλους μας. Γιατί όποιος μπορεί να δηλητηριάσει ένα ανυπεράσπιστο ζώο, δείχνει πόσο εύκολα απαξιώνει τη ζωή γενικότερα.
Η Ασπρούλα μπορεί να έφυγε, αλλά θα ζει για πάντα στις καρδιές μας. Η λύπη για τον χαμό της ας γίνει αφορμή για περισσότερη ανθρωπιά κι ευαισθητοποίηση.
